A A A

Na wszystkich, którym niestraszny chłód i odległości, na samym krańcu Ameryki Południowej czeka baśniowa kraina, zasługująca na miano cudu natury. Lodowiec Perito Moreno oczaruje zarówno wychowanych na andersenowskiej „Królowej Śniegu”, jak i fanów „Epoki lodowcowej”

Położony w pobliżu granicy chilijsko-argentyńskiej, a dokładnie w argentyńskiej części Patagonii, lodowiec Perito Moreno – jeden z największych na świecie – stanowi główną atrakcję wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO Parku Narodowego Los Glaciares, którego jedną czwartą powierzchni zajmuje największy, nie licząc stref polarnych, lądolód na Ziemi – Południowy Lądolód Patagoński. To jeden z trzech potężnych lodowców prowincji Santa Cruz, którego atrakcją jest możliwość obserwacji procesu cielenia, czyli pękania ścian i odłamywania się fragmentów lodowca. Fenomen polega na tym, że okazy Parku Lodowców cały czas przyrastają, przybierając na długości ok. 2 m dziennie, co obserwuje się w przypadku bardzo nielicznych lodowców.

Czoło w czoło z lodowcem

Nawet turyści niewprawni we wspinaczkach górskich będą oczarowani, podziwiając to niesamowite zjawisko z jednej z platform widokowych lub łodzi, która pozwoli podpłynąć pod czoło lodowca, by w pełni poczuć jego ogrom. „Czoło w czoło” z lodową ścianą poczujemy się maleńcy i bezbronni w obliczu potęgi natury. Nie można przejść obojętnie wobec niebagatelnych 250 km kw. tworzących lodową formację. Piętrząca się gigantyczna bryła zestalonej wody, sięgająca 70 m, wyrasta prosto z tafli rozległego Jeziora Argentyńskiego jako jeden z 48 lodowców w obrębie Południowego Patagońskiego Pola Lodowego, usytuowanego na pograniczu Chile i Argentyny

Ci, którzy mają w sobie żyłkę przygody i doświadczenie w podobnych wyprawach, mają okazję skorzystać z propozycji trekkingu – w hardcore’owym wariancie kilkugodzinnym lub w wersji „mini”. Niezależnie od wybranej opcji odkrywania lodowca wstęp do parku i to, co ukazuje się naszym oczom po przekroczeniu jego granic, jest warte każdej ceny. Widoki zapierają dech w piersiach i budzą nieopisane emocje, jakie może wywołać jedynie zetknięcie człowieka z tak fantastycznym dziełem sił przyrody.