A A A

Wódka Belvedere z Polmosu Żyradów, konie arabskie z Janowa Podlaskiego, lekkie samoloty Aero AT , autobusy Solaris – te marki zyskały światową renomę. Reszta musi dopiero walczyć o pozycję na świecie

Krakowianka Helena Rubinstein, Antoni Patek rodem z Lubelszczyzny czy Stephan Wozniak z Kalifornii to Polacy, którym sztuka wypromowania własnej marki udała się nadzwyczajnie. Bo kto nie zna najsłynniejszych kosmetyków do pielęgnacji twarzy, najbardziej snobistycznych zegarków na świecie czy komputerów z logo w kształcie jabłka? Marki te zyskały światowy rozgłos i są dowodem na to, że Polacy są utalentowani i mają smykałkę do biznesu.

„Dobrze byłoby, gdyby jeszcze mogli liczyć na pomoc państwa w rozwoju nowoczesnych technologii. Są bardzo kosztowne i jednocześnie niezbędne. Nowoczesny biznes opiera się właśnie na nich. Jeśli więc współcześnie chcemy coś na świecie znaczyć, musimy wykładać jak najwięcej pieniędzy na wspieranie naukowców i inżynierów” – wzdycha Edward Margański, współwłaściciel firmy z Bielska-Białej, produkującej lekkie samoloty.

Według amerykańskiego serwisu Suite101. com polskie Top 10 towarów eksportowych to m.in. lniany obrus, obecnie ponoć najmodniejsza narzuta na stół, której udało się wyprzeć w świecie trendów dekoratorskich angielską wełnę. Tuż za nim są gipsowe figury zwierząt – wykończyły wreszcie ukochane przez właścicieli niemieckich ogródków koszmarne krasnale. Trzecie miejsce na podium ma polska wódka. Dalej są góralskie kapcie ze skóry, sprzedawane na Zachodzie jako przejaw stylu etno, szkło z Krosna (sąd właśnie ogłosił upadłość tej firmy), projektowane przez młodych artystów z wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, prace plastyczne Wilhelma Sasnala, Agaty Bogackiej i Marcina Maciejowskiego. Do tego dochodzą zabawki z drewna, ponieważ są produktem ekologicznym, a do tego wykonanym ręcznie, czekolada Wedla, biżuteria ze srebra i bursztynu oraz ceramika z Bolesławca.

Gdyby na tym miało się skończyć, trzeba by załamać ręce. Polska wynalazczość ograniczyłaby się do wody ognistej i paciorków. Bogu dziękować – tak nie jest.