A A A

Już 26 czerwca na ekrany polskich kin wejdzie autobiograficzny film "Coco Chanel" - opowiadający o ponadczasowej projektantce mody. W główną postać Gabrielle Bonheur Chanel wcieliła się Audrey Tautou.

Od najmłodszych lat życie nie rozpieszczało małej Gabrielle Bonheur Chanel. Wychowywała się w wielodzietnej rodzinie - miała czworo rodzeństwa, po śmierci matki trafiła do przyklasztornego sierocińca. Następne, dwa lata przebywała w szkole prowadzonej przez siostry zakonne w miasteczku Moulins. Ten okres życia przyniósł jej doświadczenie w dziedzinie szycia i sztuki kapelusznictwa. Jako dwudziesto letnia dziewczyna zatrudniła się w sklepie z ubraniami i pracowała, jako krawcowa. Wieczorami śpiewała w kawiarni „La Rotonde” i dzięki piosence „ Kto widział Coco w Trocadero?” zdobyła zarówno swój przydomek jak i sławę wśród elity. Wszyscy pokochali Coco i właśnie wtedy otworzyły się wszelakie drzwi do jej kariery.

W wieku 21 lat poznała przystojnego bogatego oficera, z którym to wyjechała do Paryża. Niedługo potem zaszła w ciążę. Zabieg aborcyjny sprawił, że nie mogła ona mieć więcej dzieci. Związek z Etiennem Balsanem okazał się fiaskiem i niedługo potem została ukochaną Arthura „Boya” Capela - który opłacił otwarcie jej pierwszego butiku w 1910 r. przy rue Cambon w Paryżu. W 1913 roku przy głównym deptaku nadmorskim w Deauville został otwarty sklep, dzięki któremu Coco zdobyła grono fanek i stałych klientek. Podczas pierwszej wojny światowej duże rzesze ludzi zaczęło przybywać w tamte strony. Coco sprzedawała im kapelusze oraz stroje inspirowane modą męską. Szybko zaczęła układać nowe trendy i dyktować modę. Sweter polo stał się inspiracją dla jej pierwszego chanelowskiego kostiumu - trykotowy marynarski żakiet i luźna spódnica. Chanel bez wątpienia pokazywała ludziom jak mają żyć, to ona zapoczątkowała modę na nadmorską brzoskwiniową opaleniznę oraz kąpiel w morzu.

Następnym przystankiem życiowym Coco było miasteczko Biarritz, gdzie wraz z Arthurem otworzyli pierwszy dom mody Coco Chanel. Do 1915 roku zarządzała już trzema sklepami, spokojnie mogła spłacić długi i jako znana projektantka powróciła do Paryża. Coco uważała, że wszystko, co osiągnęła zawdzięcza Copelowi. Jednak nie przesądziło to o ich wspólnym życiu. Arthur nie mógł czekać wiecznie i oświadczył się innej kobiecie… niedługo potem zginął w tragicznym wypadku motocyklowym.

Chanel zaraziła wszystkich chęcią chodzenia w tym, co wygodne a jednocześnie zgrabne i modne. Rozkloszowane spódnice nie miały u niej siły przebicia. Postanowiła rozpocząć erę noszenia damskich spodni oraz wygodnych dżersejowych spódnic popularnie nazwanych szmizjerką.

Zamiast długich włosów, dbale upiętych zapoczątkowała modę na krótkie rozwiane fryzury. Na czasie stały się także sukienki z niskim stanem, każda kobieta, która chciała coś znaczyć w świecie mody nie nosiła już gorsetów i kreowała się na Coco Chanel.

Jej pociąg do męskiej szafy zaraził wiele wyzwolonych kobiet na całym świecie. „Chanel Look” stał się ikoną dobrego stylu i elegancji. Funkcjonalność tych ubrań zdobyła niesamowitą popularność.

Chanel zapragnęła stworzyć zapach idealny dla siebie oraz innych kobiet, dlatego 5 maja 1921 poprosiła perfumiarza Ernesta Beauxa o przygotowanie kompozycji z jaśminu Grasse, ylang ylang i majowej róży. Esencję nazwano numerem 5 i przelano w buteleczkę typu Art Deco. Nie trzeba było długo czekać na sukces zapachu… Coco nauczyła kobiety ubierania się w zapach, nanoszenia perfum tam, gdzie chciały być dopieszczane. Wielbicielką tej nowej mody była m.in. Marilyn Monroe.