A A A

Wycieczka do Maroka zapowiadała się nad wyraz ciekawie: Marrakesz, Essaouira, Agadir, Casablanca. Cieszyłam się z ewentualnej wizyty w Casablance, którą pokochałam dzięki melodramatowi z 1942 roku z Humphreyem Bogartem i Ingrid Bergman. Ale w Casablance miałam tylko międzylądowanie

Tekst: Lucyna Pońc

Z Warszawy docelowo poleciałam do Marrakeszu. Do hotelu dotarłam busem. Mimo dość późnej pory, czekała na mnie (i innych przyjezdnych także) kolacja. Następnego dnia rozpoczęłam poznawanie miasta. Udałam się do Pałacu De La Bahia, wzniesionego pod koniec XIX wieku. Miałam trochę szczęścia, bo pałac częściowo zamieszkuje rodzina królewska i tylko podczas jej nieobecności można zobaczyć wnętrza, i ogrody. A naprawdę jest co oglądać. Budowla miała być rezydencją Si Achmeda ben Musa (zwanego tez Bu Achmedem), wielkiego wezyra sułtana Mulaja al-Hassana I. Zbudowano ją z przepychem. Mijałam sypialne apartamenty wezyra z przepięknie rzeźbionymi drzwiami i ściennymi mozaikami, a także apartamenty haremu - jego żon i konkubin. Łącznie jest tutaj 160 pokoi. Otoczenie pałacu jest pełne zieleni - piękne ogrody zajmują 8 tys. mkw.; panuje w nich cisza i przyjemny chłód. Nazwa budowli - Bahia - ma dwa znaczenia: "Miejsce Faworyta" i "Pałac Piękna". Myślę, że oba doskonale odzwierciedlają jej wygląd i przeznaczenie.

Fortuna kołem się toczy
Marrakesz to dawna stolica królewska. Miasto założono w XI wieku u podnóża Atlasu Wysokiego. Do naszych czasów zachowały się, i to w niezmienionym stanie, miejskie mury wzniesione na początku XII stulecia. Ich budulcem jest tabia, materiał składający się głównie z czerwonej gliny. Na przełomie XII i XIII wieku Marrakesz był stolicą wielkiego imperium, rozciągającego się od wybrzeży Atlantyku po Trypolitanię. W historii miasta był to okres bardzo udany - gród znacznie rozbudowano. Jednak imperium rozpadło się, a Marrakesz znalazł się w ogniu wojen domowych. Ostatecznie utracił swą pozycję na rzecz Fezu, innej historycznej stolicy Maroka.