A A A

Puszcza Białowieska i jej okolice od lat kuszą turystów pięknem przyrody, folklorem i spokojem dzikich kniej. Ostoja żubra sprzyja nie tylko codziennemu obcowaniu z naturą, lecz także relaksowi w najlepszym wydaniu.

Małgorzata Szerfer

Region Puszczy Białowieskiej to miejsce znane i lubiane, sprzyjające wypoczynkowi wśród zieleni lasów i uroków życia z dala od wielkomiejskich uciążliwości, które tu zastępuje cisza, czyste powietrze i niezwykłe otoczenie, zadziwiające bogactwem krajobrazowym i kulturowym.

Oko w oko z żubrem

Białowieski Park Narodowy chroni najlepiej zachowany fragment wielowiekowego lasu naturalnego o cechach lasu pierwotnego, będący naturalnym środowiskiem dla wielu gatunków roślin, grzybów i zwierząt, wśród których prym wiedzie żubr – największy ssak Europy, a zarazem legendarny symbol puszczy, wpisujący się w historię terenów sięgającą średniowiecznych łowów królewskich. Zagrożony przed laty wymarciem gatunek dziś – ku uciesze mieszkańców Podlasia i białowieskich gości – godnie reprezentuje najliczniejsza populacja wolnościowa żubrów na świecie. Gratką dla miłośników zwierząt jest Rezerwat Pokazowy Żubrów BPN, w którym można obserwować mieszkańców białowieskich kniej rozlokowanych w zagrodach. Oprócz króla puszczy rezydują tu łosie, jelenie, sarny, dziki, rysie i wilki, a także potomek tarpana – konik polski – oraz rzadki mieszaniec – żubroń, będący krzyżówką żubra z bydłem domowym.

Usytuowana po obu stronach granicy polsko-białoruskiej Puszcza Białowieska stanowi rozległy kompleks leśny o powierzchni 150 tys. ha. Dzięki walorom przyrodniczym i historycznym doczekała się dobrej sławy i rangi perły wśród puszcz Europy. Atutem dla turystów z Polski i zagranicy jest infrastruktura, która sprzyja wędrówkom lub rowerowemu poznawaniu okolic. Wyznaczone szlaki, ścieżki, kładki, wieże i tarasy widokowe oraz napotykane tablice edukacyjne służą informacją, przybliżają leśne labirynty i oswajają z dziką przyrodą.